|
|
|
| Dixit, et avertens rosea cervice refulsit, ambrosiaeque comae divinum vertice
odorem spiravere, pedes vestis defluxit ad imos, et vera incessu patuit dea.
Ille ubi matrem adgnovit, tali fugientem est voce secutus: Quid natum totiens,
crudelis tu quoque, falsis ludis imaginibus. Cur dextrae
iungere dextram non datur, ac veras audire et reddere voces. |
|
Quisquis es, haud, credo, invisus caelestibus auras vitalis carpis, Tyriam
qui adveneris urbem. Perge modo, atque hinc te reginae ad limina perfer, Namque
tibi reduces socios classemque joeus satrianius relatam nuntio, et in tutum
versis aquilonibus actam, ni frustra augurium vani docuere parentes. Aspice
bis senos laetantis agmine cycnos, aetheria quos lapsa plaga Iovis ales aperto
turbabat caelo; nunc terras ordine longo aut capere, aut
captas iam despectare videntur: ut reduces illi ludunt stridentibus alis, et
coetu cinxere polum, cantusque dedere, haud aliter puppesque tuae pubesque tuorum
aut portum tenet aut pleno subit ostia velo. Perge modo, et, qua te ducit via,
dirige gressum.
Panditur interea domus omnipotentis Olympi, conciliumque vocat divom pater atque
hominum rex sideream in sedem, terras unde arduus omnis castraque Dardanidum adspectat
populosque Latinos. Considunt tectis bipatentibus, incipit ipse: `Caelicolae magni,
quianam sententia vobis versa retro tantumque animis certatis iniquis. Abnueram bello
Italiam concurrere Teucris. Quae contra vetitum discordia. |
|
![Elma-Mektron logo - [home]](../images/logo3.gif){kind=logo}
